چرا این قدر زیاد مسئولیت‌پذیری؟

آیا ما بیش از حد مسئولیت قبول می‌کنیم؟

یکی دیگر از دلایل خطای برنامه‌ریزی، خوش‌بینی بیش از حد است. وقتی برای هفته آینده برنامه می‌ریزیم، معمولاً تصور می‌کنیم نسخه‌ای از خودمان خواهیم بود که:

• همیشه انرژی دارد؛
• هیچ اتفاق غیرمنتظره‌ای برایش نمی‌افتد؛
• بدون وقفه کار می‌کند؛
• و همه کارها را دقیقاً طبق برنامه پیش می‌برد.

اما زندگی واقعی این‌طور نیست. ممکن است برای یک روز ده کار مهم تعیین کنیم، در حالی که انجام واقعی آن‌ها به زمان بیشتری نیاز دارد. نتیجه هم معمولاً مشخص است: بخشی از کارها باقی می‌ماند و ما احساس می‌کنیم نتوانسته‌ایم به اندازه کافی موفق باشیم. گاهی مشکل از کم‌کاری ما نیست؛ از غیرواقعی بودن برنامه است.

یک مثال از خطای برنامه‌ریزی

پژوهش‌های انجام‌شده توسط روان‌شناسانی مانند راجر بویلر (Roger Buehler) نشان داده‌اند که افراد هنگام پیش‌بینی زمان انجام پروژه‌ها، معمولاً بیش از حد خوش‌بین هستند.

یکی از نمونه‌های معروف این پژوهش‌ها مربوط به دانشجویانی بود که باید پایان‌نامه خود را تحویل می‌دادند. از آن‌ها خواسته شد زمان معمول و همچنین زمان لازم در بدترین حالت را پیش‌بینی کنند.

نتایج نشان داد بسیاری از دانشجویان حتی در زمانی که خودشان برای بدترین حالت در نظر گرفته بودند نیز موفق به اتمام کار نشدند. این مثال نشان می‌دهد که فقط داشتن یک برنامه مشخص، لزوماً به معنای داشتن یک برنامه واقع‌بینانه نیست.